خبرگزاری مردمی سیستان و بلوچستان


کد: 11507
۱۴۰۰/۰۶/۲۸ - ۱۶:۴۶

گز نماد پایداری سیستان و منبع درآمد بانوان سیستانی/ گلایه هنرمند شاخص منطقه از مسئولان استان را بشنوید

گز نماد پایداری سیستان و منبع درآمد بانوان سیستانی/ گلایه هنرمند شاخص منطقه از مسئولان استان را بشنوید
خانم یاری بندانی یکی از بانوان شاخص هنرمند سیستانی است که با بکار گیری چوب درختان خصوصاً درخت گز منبع درآمدی برای خود ایجاد کرده و توانسته آثار زیبایی با چوب خلق کنند اما او که با همه سختی‌ها راه خود را ادامه داده از مسئولین استان و منطقه سیستان هم گلایه‌هایی دارد.

به گزارش اس.بی پرس، گز درختی است زیبا دارای برگ‌هایی باریک، نوک‌تیز و فشرده به هم. از شاخه‌های این درخت ماده‌ای به خارج ترشح می‌شود که به گز انگبین معروف و دارای ساکاروز، موسیلاپ و پراکسیداز است. به خاطر شور بودن برگ‌های آن فقط شتر سانان از آن استفاده می‌کنند و برای تغذیه سایر حیوانات مناسب نیست.

 

گز درواقع درختچه‌ای است که با طبیعت و زندگی مردم سیستان گره‌خورده و از گل‌های آن برای رنگرزی نخ‌ها جهت استفاده در قالی‌بافی و شال‌بافی استفاده می‌کردند.

 

 

همچنین، گز نماد پایداری و سرسبزی دشت سیستان است. سیستان سرزمین هیرمند و هامون، سرزمین فرهنگ، خلاقیت و نوآوری است که زنان و مردان آن با بهره‌گیری از میراث فرهنگی، هنرهای خود را از طریق تلفیق طبیعت با زندگی خود، به نمایش می‌گذارند.

 

ساخت اشیاء و صنایع‌دستی که هم نیازهای زندگی را برطرف می‌کند و هم بخشی از گرایش‌های زیبایی‌شناختی خودشان را نشان می‌دهند. ساخت صنایع‌دستی در سیستان و بلوچستان قدمت دیرینه‌ای دارد و به‌صورت تزیینی نبوده، بلکه نیاز مردم این خطه با هنر دست‌هایشان برطرف می‌شده است.

 

خانم یاری بندانی یکی از بانوان شاخص هنرمند سیستانی است که با بکار گیری چوب درختان خصوصاً درخت گز منبع درآمدی برای خود ایجاد کرده و توانسته آثار زیبایی با چوب خلق کنند.

 

خبرنگار اس.بی پرس با این بانوی هنرمند به گفتگو نشسته و او نیز درباره مهارت و آثار خود نکات مهمی را مطرح کرده است:

من از بچگی به هنر معرق و کلاً کار با چوب علاقه‌مند بودم. از دوره‌ی نوجوانی و سن ۱۲ سالگی کانون می‌رفتم و کار با چوب انجام می‌دادم.
برای کارهایم از چوب‌های آماده تخته سه لایه، چوب روس و گردو استفاده می‌کردم، اما در شهر زابل اصلاً چنین امکاناتی نبود و متأسفانه شاهد بودم که نیروی جوان و دیگر عزیزان رده‌بالاتر، از ظرفیت‌های منطقه استفاده نمی‌کردند.

 

چوب گز سیستان که از دیرباز به دلیل شرایط اقلیمی این منطقه، اینجا رشد می‌کرد؛ یا به تاراج می‌رفت یا استفاده‌ای نداشت.

 

به‌عنوان اولین نفر در سیستان و کل استان، من علاوه بر استفاده از چوب گز از پوسته‌ی درخت گز به‌عنوان بک‌گراند کار یا قاب کارم استفاده می‌کردم؛ اولاً به این دلیل که فقط از چوب این منطقه استفاده شود، دوماً برای کاشت این درخت مقاوم در روستاها حداقل برای کاهش ریز گردها و بعدها به‌عنوان استفاده از چوب آن، فرهنگ‌سازی شود و سوم برای معرفی درخت گز به آحاد مردم و جهانیان که نشانه مقاومت و ایستادگی این مردم زحمتکش و صبور هست.

 

 

اصلاً برای کار ما درختی قطع نمی‌شود و هیچ درختی آسیب نمی‌بیند. فقط از درختان فرسوده و پیر استفاده می‌کنیم که گاها پوسته آن‌ها قابل‌استفاده است.

 

متأسفانه هنر و تولیدات ما زیاد مورد استقبال مردم منطقه و تقریباً استان قرار نگرفت، اما در منطقه‌ی بلوچستان و شهرهای دیگر ایران خواستار آموزش و خرید هستند. من در تلاش هستم که این هنر را اولاً افراد بومی و دختران خود سیستان یاد بگیرند و باعث اشتغال آن‌ها شود و دوماً این هنر اینجا تثبیت شود. چند پیشنهاد از منطقه بلوچستان داشتم که برای آموزش به آنجا بروم، حتی خانه و امکانات هم برای این کار به من می‌دادند که نپذیرفتم. این در حالی است که در زاهدان، زابل، رامشار، محمدآباد و شهر علی‌اکبر نمایشگاه داشتم ولی هیچ مسئولی استقبال نکرد و رغبت نشان ندادند؛ البته من همچنان به خلق این آثار زیبا ادامه می‌دهم.
 

 

گزارش از سمیه لطیفی خبرنگار اس.بی پرس در هامون

 

انتهای پیام/

منبع : sbpress.ir

نظرات شما

capcha