خبرگزاری مردمی سیستان و بلوچستان


کد: 12086
۱۴۰۰/۰۷/۲۱ - ۰۱:۴۳

آیا کارفرما باید کارگر ساعتی را هم بیمه کند؟

آیا کارفرما باید کارگر ساعتی را هم بیمه کند؟
مبلغ دستمزد و پرداخت حق بیمه‌ی کارگرانی که قرارداد ساعتی دارند بر اساس ساعت کار آن‌ها انجام می‌شود.

به گزارش اس.بی پرس، قرارداد‌های کاری انواع مختلفی دارد از دائمی و موقت گرفته تا قرارداد‌های ساعتی و پیمانکاری هر یک از کارگران بر اساس نوع قراردادی که دارند از حقوق و مزایای مختلفی برخوردار هستند البته در روزگاری به سر می‌بریم که کفه ترازو به سمت قرارداد‌های موقت، پیمانکاری و ساعتی سنگینی می‌کند و کم‌تر کسی را می‌توان دید که قرارداد دائمی و امنیت شغلی بالایی داشته باشد.

برخی از مشاغل هستند که نیاز به حضور مداوم و مستمر کارگران در محیط کار را ندارند و با ساعت کاری کم‌تر همکارهایشان انجام می‌شود از طرف دیگر نیرو‌های کاری وجود دارند که امکان حضور بر اساس ساعت کاری تعیین‌شده در قانون کار که هفته‌ای ۴۴ ساعت است را ندارند اینجاست که بحث قرارداد‌های ساعتی که در قانون هم به آن اشاره‌شده به میان می‌آید.

مزد و مزایایی که به کارگران با قرارداد ساعتی و نیمه‌وقت تعلق می‌گیرد بر اساس توافق بین کارگر و کارفرما و طبق ساعات کاری او در کارگاه است البته کارفرما‌ها باید بدانند که نمی‌توانند دستمزدی کم‌تر از حداقلی که در شورای عالی کار مصوب می‌شود به کارگران پرداخت کنند البته در این مقوله نیز مانند بخش‌های دیگر می‌بینیم که برخی از کارفرمایان آن‌طور که بایدوشاید قانون را رعایت نمی‌کنند از زیر بار انجام تین کار شانه خالی می‌کنند.

مزایای رفاهی کارگران مانند حق اولاد و حق خواروبار به کارگران ساعتی با توجه به ساعات کاری آن‌ها باید پرداخت شود و کارگران ساعتی که به‌صورت ماهیانه دستمزد ثابت ندارند برای محاسبه‌ی پاداش آن‌ها میانگین حقوق ۳ ماه پایانی کار آن‌ها محاسبه می‌شود.

گفتنی است بر اساس قانون کار اگر دستمزد کارگران به شکل هفتگی یا ماهانه پرداخت شود این مبلغ فقط برای ساعت کاری کارگر نیست و آن‌ها باید مزد روز‌های تعطیل را هم دریافت کنند و هیچ مانعی برای بیمه کردن کارگران پاره‌وقت وجود ندارد.

 

ماده ۳۵- مزد عبارت است از وجوه نقدی یا غیر نقدی و یا مجموع آن‌ها که در مقابل انجام کار به کارگر پرداخت می‌شود.

 

تبصره ۱- چنانچه مزد با ساعات انجام کار مرتبط باشد، «مزد ساعتی» و درصورتی‌که بر اساس میزان انجام کار و یا محصول تولیدشده باشد، «کارمزد» و چنانچه بر اساس محصول تولیدشده و یا میزان انجام کار در زمان معین باشد، کارمزد ساعتی نامیده می‌شود.

 

تبصره ۲- ضوابط و مزایای مربوط به مزد ساعتی، کارمزد ساعتی و کارمزد و مشاغل قابل شمول موضوع این ماده که به پیشنهاد شورای عالی کار به تصویب وزیر کار و امور اجتماعی خواهد رسید، تعیین می‌گردد حداکثر ساعات کار موضوع ماده فوق نباید از حداکثر ساعت قانونی کار تجاوز نماید.

 

ماده ۳۶- مزد ثابت عبارت است از مجموع مزد شغل و مزایای ثابت پرداختی به‌تبع شغل.

 

تبصره ۱- در کارگاه‌هایی که دارای طرح طبقه‌بندی و ارزیابی مشاغل نیستند، منظور از مزایای ثابت پرداختی به‌تبع شغل، مزایایی است که برحسب ماهیت شغل یا محیط کار و برای ترمیم مزد در ساعات عادی کار پرداخت می‌گردد. از قبیل مزایای سختی کار، مزایای سرپرستی، فوق‌العاده شغل و غیره.

 

تبصره ۲- در کارگاه‌هایی که طرح طبقه‌بندی مشاغل به مرحله اجرا درآمده است، مزد گروه و پایه، مزد مبنا را تشکیل می‌دهد.

 

ماده ۳۸- برای انجام کار مساوی که در شرایط مساوی در یک کارگاه انجام می‌گیرد باید به زن و مرد مزد مساوی پرداخت شود تبعیض در تعیین میزان مزد بر اساس سن، جنس، نژاد و قومیت و اعتقادات سیاسی و مذهبی ممنوع است.

 

ماده ۳۹- مزد و مزایای کارگرانی که به‌صورت نیمه‌وقت و یا کمتر از ساعات قانونی تعیین‌شده به کار اشتغال دارند به نسبت ساعات کار انجام‌یافته محاسبه و پرداخت می‌شود.

 

ماده ۴۱- شورای عالی کار همه‌ساله موظف است میزان حداقل مزد کارگران را برای نقاط مختلف کشور و یا صنایع مختلف با توجه به معیار‌های ذیل تعیین نماید.

 

۱- حداقل مزد کارگران با توجه به درصد تورمی که از طرف بانک مرکزی جمهوری اسلامی ایران اعلام می‌شود.

 

۲- حداقل مزد بدون آنکه مشخصات جسمی و روحی کارگران و ویژگی‌های کار محول شده را موردتوجه قرار دهد باید به‌اندازه‌ای باشد تا زندگی یک خانواده که تعداد متوسط آن توسط مراجع رسمی اعلام می‌شود را تأمین نماید.

 

ماده ۴۳- کارگران کارمزد برای روز‌های جمعه و تعطیلات رسمی و مرخصی استحقاق دریافت مزد را دارند و مآخذ محاسبه میانگین کارمزد آن‌ها در روز‌های کارکرد آخرین ماه کار آن‌هاست، مبلغ پرداختی درهرحال نباید کمتر از حداقل مزد قانونی باشد.

 

ماده ۴۴- چنانچه کارگر به کارفرمای خود مدیون باشد، در قبال این دیون وی، تنها می‌توان مازاد بر حداقل مزد را به‌موجب حکم دادگاه برداشت نمود درهرحال این مبلغ نباید از یک‌چهارم کل مزد کارگر بیشتر باشد.

 

تبصره- نفقه و کسوه افراد واجب النفقه کارگر، از قاعده فوق مستثنا و تابع مقررات قانون مدنی می‌باشد.

 

ماده ۴۵- کارفرما فقط در موارد ذیل می‌تواند از مزد کارگر برداشت نماید.

 

الف - موردی که قانون صراحتاً اجازه داده باشد.

ب - هنگامی‌که کارفرما به‌عنوان مساعده وجهی به کارگر داده باشد.

ج - اقساط وام‌هایی که کارفرما به کارگر داده است، طبق ضوابط مربوطه.

د - چنانچه در اثر اشتباه محاسبه مبلغی اضافه پرداخت‌شده باشد.

ه - مال‌الاجاره خانه‌سازمانی (که میزان آن با توافق طرفین تعیین گردیده است) درصورتی‌که اجاره‌ای باشد، با توافق طرفین تعیین می‌گردد؛ و - وجوهی که پرداخت آن از طرف کارگر برای خرید اجناس ضروری از شرکت تعاونی مصرف همان کارگاه تعهد شده است.

تبصره- هنگام دریافت وام مذکور در بند ج با توافق طرفین باید میزان اقساط پرداختی تعیین گردد.

 

ماده ۴۶- به کارگرانی که به‌موجب قرارداد یا موافقت بعدی به مأموریت‌های خارج از محل خدمت اعزام می‌شوند، فوق‌العاده مأموریت تعلق می‌گیرد، این فوق‌العاده نباید کمتر از مزد ثابت یا مزد مبنای روزانه کارگران باشد همچنین کارفرما مکلف است وسیله یا هزینه رفت‌وبرگشت آن‌ها را تأمین نماید.

تبصره- مأموریت به موردی اطلاق می‌شود که کارگر برای انجام کار حداقل ۵۰ کیلومتر از محل کارگاه اصلی دور شود و یا ناگزیر باشد حداقل یک‌شب در محل مأموریت توقف نماید.

 

 انتهای پیام/

منبع : yjc.news

نظرات شما

capcha