خبرگزاری مردمی سیستان و بلوچستان


کد: 13383
۱۴۰۰/۰۹/۲۱ - ۱۰:۰۷

گرفتاری‌های کشاورزان زرآباد؛ قطب تولید موز کشور

گرفتاری‌های کشاورزان زرآباد؛ قطب تولید موز کشور
زرآباد در سواحل مکُران، قطب تولید موز در کشور به شمار می‌رود و کشاورزان این شهرستان ساحلی با مشکلاتی مواجه هستند که در گزارش پیش رو به آن‌ها اشاره شده است. برداشت موز در این منطقه طی ماه‌های آبان، آذر، اسفند، فروردین و اردیبهشت هرسال انجام می‌شود.

به گزارش اس.بی پرس، سیستان و بلوچستان به دلیل نزدیکی به خط استوا و بهره‌گیری از رطوبت دریا توانمندی زیادی در تولید محصولات گرمسیری و نیمه گرمسیری و بعضاً منحصربه‌فرد ازجمله انبه، موز، پاپایا، گواوا، هندوانه آناناسی، نارگیل، زیتون محلی، انار، مرکبات و سایر محصولات دارد.

تولید محصولات کشاورزی در سیستان و بلوچستان در طول سال رواج دارد و زمین‌های برخی مناطق این استان مانند نیکشهر، سرباز، ایرانشهر، کنارک، قصرقند، زرآباد، دشتیاری و چابهار در هرسال توان تولید ۲ بار محصول را دارند.

شهرستان‌های دشتیاری و چابهار به‌ویژه مناطق باهوکلات و عورکی و همچنین از همه مهم‌تر شهرستان زرخیز زرآباد از قطب‌های کشاورزی سیستان و بلوچستان و دارای باغ‌های میوه‌های گرمسیری با انواع درختان نظیر موز، گواوا (زیتون محلی)، انبه و نخیلات است.

شماری از کشاورزان اختصاص سوخت به اندازه نیاز، ساخت جاده دسترسی بین مزارع، جبران خسارت سیل به موزکاران، برداشت مکانیزه محصولات، صدور سند مالکیت، برق‌دار کردن چاه‌های کشاورزی، اجرای سامانه‌های نوین آبیاری تحت‌فشار، تأمین کود، تعیین تکلیف چاه‌های کشاورزی بدون پروانه و پیگیری راه‌اندازی مدیریت جهاد کشاورزی در زرآباد را خواستار شدند.

 

نبود مدیریت جهاد کشاورزی در زرآباد برای موزکاران آزاردهنده است

 

«رحیم بخش دادی‌پور» یکی از کشاورزان موزکار در روستای سول زرآباد که پنج هکتار زمین کشاورزی را زیر کشت موز برده و ۱۰ هکتار دیگر نیز قرار است بکارد. او به خبرنگار ایرنا که به شهرستان زرآباد برای پیگیری مشکلات کشاورزان رفته بود، اظهار داشت: نخستین مشکل کشاورز نبود مدیریت جهاد کشاورزی و کارشناسان این بخش در مرکز شهرستان زرآباد است و الآن کسی نیست که شما را راهنمایی و یا بگوید چقدر سم، کود، آب و نحوه مراحل کشت، داشت، نگهداری و برداشت موز را انجام بدهد لذا همه کشاورزان بر اساس روش سنتیِ ده‌ها سال قبل، فعالیت و حاصل رنج و زحمات را به مقدار کمی برداشت می‌کنند تا خرج زندگی خود را در بیاورند.

وی نبود آزمایشگاه آب‌وخاک را یکی دیگر از مشکلات عنوان کرد که باید برای این کار ۹۰۰ کیلومتر را طی و به زاهدان بروند چون کارشناسی هم در کار نیست و به خود کشاورز می‌گویند که خودتان خاک و آب را نمونه‌برداری و سپس فعالیت کنید!

دادی‌پور با اشاره به اینکه یک کشاورز از کجا می‌داند که قدرت خاک و همچنین آب و کود مصرفی‌اش در چه حد و چه میزان و چگونه است لذا روز به روز مقدار برداشت آن کمتر و خوشه موز ضعیف می‌شود و درآمدش به پایین‌ترین سطح ممکن می‌رسد و شاید بتواند یک سال موز برداشت کند و یا اصلاً نتواند هیچ محصولی برداشت کنند.

 

نبود جاده دسترسی به زمین‌های موز زرآباد

این کشاورز ادامه داد: متأسفانه جاده دسترسی به زمین‌های کشاورزی وجود ندارد و جابجایی کود، محصول موز و تردد کامیون‌ها به‌سختی انجام و در هر برداشت و جابجایی باید میلیون‌ها تومان صرف کرایه وانت کرد تا موز خام و نارس را به تریلی برسانند و از آنجا مجدداً کارگر با هزینه چند برابری بار را به سایر نقاط کشور منتقل و ازآنجا رنگ آوری (تبدیل موز سبز به زرد و موز نارس خام به رسیده) و مجدداً برای مصرف مردم سیستان و بلوچستان با هزینه اضافی ارسال کنند.

دادی‌پور نبود صدور پروانه چاه و برقی کردن آن را از مشکلات مهم دیگر عنوان و خاطرنشان کرد: اداره منابع آب از چندین سال قبل تا الآن نه تکلیف چاه‌ها را مشخص و نه امورات را پیگیری می‌کند بلکه همیشه می‌گویند پروانه چاه نمی‌دهیم همین و تمام. این موضوع را هم کسی از مسئولان گرفته تا نماینده مجلس در کشور پیگیری نمی‌کند و بعد از ۲۰ تا ۳۰ سال به قوت خویش باقیمانده است و با زحمت زیاد الآن یک بُشکه گازوییل یک تا یک‌میلیون و ۵۰۰ هزار تومان تهیه و کشاورزی انجام می‌شود، نمی‌توانیم از سایر نقاط کشور هم سوخت موردنیاز را حمل کنیم.

وی نبود برق در زمین‌های کشاورزی و نبود چاه‌های برقی کشاورزی را از دیگر گرفتاری‌های کشاورزان در زرآباد دانست و افزود: کارگران با بدترین شکل ممکن در باغ‌ها مشغول کار هستند و گرما و شرجی هوا آنان را آزار می‌دهد و از طرفی وجود حشرات و پشه‌های گزنده خواب از چشمان آن‌ها گرفته است.

 

عکس یادگاری و صرف تنورچه تنها هنر برخی مسئولان است

این کشاورز بیان کرد: متأسفانه برخی مسئولان همیشه برای بازدید لحظه‌ای در برخی از زمین‌های کشاورزی حضور پیدا کرده و عکس یادگاری با موزها می‌گیرند و با صرف تنورچه و کباب برمی‌گردند و عنوان می‌کنند زرآباد بهترین نقطه کشاورزی و قطب کشاورزی و ده‌ها سخن شعاری خوب؛ اما کشاورز با همان مشکلات گذشته به کارش تا الآن ادامه داده و مشکلات آن لاینحل مانده و همچنان کشاورزان در رویای سوخت، برق‌دار کردن چاه‌های کشاورزی، دریافت سَم و کود هستند.

 

افزایش سوخت کشاورزان و تراکتورها

 یونس نهنگی یکی از کشاورزان زرآباد، ایجاد جاده بین مزارع برای حمل‌ونقل محصولات، ایجاد سکوی استاندارد برای شست و شوی موز و بسته‌بندی آن و همچنین در اضافه کردن سوخت تراکتورهای ۶ سیلندر که مصرف بالایی دارند از هزار لیتر به ۲ هزار لیتر خصوصاً در نیمه دوم سال از شهریور تا اسفندماه را ازجمله درخواست‌های مهم کشاورزان زرآباد عنوان کرد.

وی گفت: حمایت کشاورزان برای فراهم کردن نهاده‌های کشاورزی که انواع کود شیمیایی به‌موقع به دست آنان برسد و فکری هم برای قیمت بالای کود فسفات نیز شود.

 

ضرورت ایجاد نشان‌واره تجاری برای موز زرآباد

وی همچنین بر تأمین سوخت موردنیاز کشاورزان به‌اندازه کافی تأکید کرد: در صورتیکه اکنون سوخت کشاورزان از ۲ هزار لیتر به ۱۰۰ تا ۲۰۰ لیتر کاهش پیدا کرده است.

او خاطرنشان کرد: ایجاد شبکه فشار قوی برق در محور باغ‌های موز، ایجاد برند بومی موز زرآباد و ایرانی، جلوگیری از واردات موز مشابه از پاکستان در فصل برداشت موز زرآباد از شهریور تا اسفندماه برای حمایت از تولیدکنندگان داخلی از درخواست‌های کشاورزان است.

نگهنگی ادامه داد: با تخصیص بخشی از ارزی که برای واردات موز تخصیص داده شده است، می‌شود اصلاح نهال و مدرنیته کردن و مکانیزه کردن کشاورزی و ایجاد شید و حفاظ برای جلوگیری از خسارت‌های ناشی از تنش‌های آب و هوایی را فراهم آورد.

وی افزود: با این کار راندمان تولید به ۲ تا سه برابر از تولید کنونی که ۱۵۰ هزار تن است به ۴۵۰ هزار تن می‌رسد که حتی اگر به آنجا برسیم می‌توانیم موز موردنیاز کشور را تأمین کنیم.

این کشاورز و رئیس شورای اسلامی شهر زرآباد تصریح کرد: بنابراین وقتی‌که قابلیت تولید یک محصول در کشور وجود دارد و به‌وسیله آن کشور خودمان آباد می‌شود و خصوصاً سواحل مکران که مقام معظم رهبری بر توسعه آن تأکید دارند، چرا ما آنچه خود داریم ز بیگانه تمنا کنیم.

 

زمینی که بعد از ۱۳۰ سال هنوز سند مالکیت ندارد

 

«رحمت کشاورز باهوت» یکی دیگر از موزکاران روستای همت‌آباد زرآباد که بیش از ۷۰ هکتار زمین کشاورزی دارد، اظهار داشت: من خودم ۵۰ سال سن دارم و پدربزرگم هم ۸۰ سال سن داشته و روی همین زمین کار می‌کردند، متأسفانه بازهم با این همه فعالیت و سابقه کشت، منابع طبیعی و آبخیزداری اعلام می‌کند این زمین ملی است و از دادن خدمات نظیر سند مالکیت و پروانه چاه خودداری می‌کند.

او با اشاره به اینکه متأسفانه کودشیمیایی از سوی جهاد کشاورزی و سازمان تعاون روستایی تأمین نمی‌شود، افزود: مجبوریم کود ۵۰ کیلویی از سایر نقاط کشور وارد و با قیمت ۶۰۰ هزار تومان خریداری و استفاده کنیم.

وی بیان کرد: در دوران مدیران جهاد کشاورزی گذشته هم اگر درخواست کودشیمیایی دادیم اول گفتند هزینه کود پرداخت کنید و متأسفانه بعد از ۲ تا سه ماه تحویل می‌دادند که این تأخیر به ضرر کشاورز است، الآن مجبوریم از سایر نقاط از طریق دلال‌ها کود خریداری و هزینه‌اش را بعد پرداخت کنیم. آیا سازمان تعاون روستایی و سایر ارگان‌های دولتی نمی‌تواند نیازهای کشاورزان را تأمین کنند!

او گفت: واردات موز از پاکستان هم‌زمان با فصل برداشت موز زرآباد و سایر نقاط سواحل مکران مشکل بزرگ دیگری بوده که نیاز به پیگیری دارد.

باهوت از نبود حتی یک سردخانه و رنگ‌آوری موز در زرآباد گلایه کرد و افزود: آیا دولت نمی‌تواند از موزکار حمایت و یک سردخانه را احداث و موز را پس از رسیدن با قیمت بهتر و گران‌تر که به نفع کشاورز باشد به بازار عرضه کنند.

وی گفت: متأسفانه جدیداً می‌گویند باید کنتور آب با هزینه حداقل ۲۰ میلیون تومانی نصب و مصرف آب را کاهش دهید این در حالی است شاید نمی‌دانند موز آب زیاد می‌خواهد و باید در هفته حداقل یک‌بار آبیاری شود.

رحمت کشاورز باهوت با بیان اینکه در حسرت داشتن یک متر آسفالت برای راه‌های دسترسی مزارع کشاورزی در طول ۵۰ سال هستیم، خاطرنشان کرد: شن‌ریزی و غلطک کوبی جاده‌های خاکی را چشم‌انتظاریم چون درغیراینصورت هزینه جابجایی محصولات و بارگیری به کامیون بیشتر می‌شود.

خیرمحمد نهنگی یکی دیگر از کشاورزان و معتمدان زرآباد نیز گفت: ایجاد شرکت تعاونی کشاورزان یکی از نیازهای اساسی کشاورزان موزکار است تا بتوانند کود لازم را تهیه کنند.

وی خرید تضمینی محصولات کشاورزی ازجمله موز را مورد تأکید قرار داد و افزود: با خریداری تضمینی دست سودجویان کاذب و دلال‌بازی قطع خواهد شد تا نتوانند موز مرغوب زرآباد را با پایین‌ترین حد ممکن خریداری کنند.

عضو سابق شورای اسلامی شهر زرآباد بر صدور مجوز برای راه‌اندازی چارت تشکیلاتی مدیریت جهاد کشاورزی و اداره منابع آب و منابع طبیعی برای تسهیل امور اداری کشاورزان و پیگیری پرونده‌های مالکیت زمین‌های کشاورزی که بیش از یک هزار فقره پرونده در منابع طبیعی کنارک سال‌ها بدون پیگیری راکد مانده و نیاز به تعیین تکلیف فوری دارند.

 

زرآباد از قطب‌های مهم کشاورزی، شیلاتی و گردشگری است

 

معاون فرماندار زرآباد و پیگیر مستقیم مطالبات و مشکلات کشاورزان این شهرستان نیز گفت: شهرستان زرآباد از قطب‌های مهم کشاورزی، شیلاتی و گردشگری است و نقش مهمی در افزایش تولید محصولات دریایی و کشاورزی دارد.

اسماعیل بلیده‌ای با اشاره به اینکه دشت وسیع زرآباد با زمین‌های حاصلخیز و منابع آبی غنی برخوردار است، افزود: میزان اراضی قابل کشت زراعی ۱۲ هزار و ۹۶۴ هکتار است که بیش از چهار هزار و ۷۰۰ هکتار آن‌ها باغی هستند و از این مقدار چهار هزار هکتار زمین به زیر کشت موز رفته است.

وی گفت: هم‌اینک رتبه نخست کشت موز به شهرستان زرآباد اختصاص دارد و علاوه بر موز انواع محصولات جالیزی، هندوانه، لیمو، تمبر هندی، کنار، گواوا نیز کشت و برداشت می‌شود.

او تصریح کرد: کشاورزان مشکلات زیادی دارند و شهرستان نوپای زرآباد پس از استقرار ادارات و معرفی مدیران مختلف، مشکلاتش به حداقل خواهد رسید و به جایگاه واقعی‌اش نزدیک خواهد شد.

 

۱۰۵هزار تن موز در سیستان و بلوچستان برداشت شد

مدیر باغبانی سازمان جهاد کشاورزی سیستان و بلوچستان هم گفت: ۱۰۵ هزار تن موز از ابتدای امسال تاکنون از سطح باغ‌های این استان برداشت و روانه بازار مصرف شده است.

اردشیر شهرکی اظهار داشت: حدود پنج هزار هکتار از باغ‌های جنوب سیستان و بلوچستان به کشت موز اختصاص دارد که بیش‌ از سه هزار هکتار آن بارور و بقیه غیر بارور است.

وی با بیان اینکه برداشت موز در سیستان و بلوچستان در طول سال انجام می‌شود افزود: امسال پیش‌بینی می‌شود ۱۵۰ هزار تن از این محصول برداشت و روانه بازار مصرف استان و سراسر کشور شود.

مدیر باغبانی سازمان جهاد کشاورزی سیستان و بلوچستان گفت: شهرستان‌های چابهار، کنارک، دشتیاری، زرآباد و سرباز بیشترین سطح زیر کشت موز این استان را به خود اختصاص داده‌اند.

وی با اشاره به ظرفیت‌های کشاورزی سیستان و بلوچستان تأکید کرد: این استان رتبه نخست تولید و سطح زیر کشت موز در کشور را از آن خود کرده است.

شهرکی اظهار داشت: امسال برای نخستین بار تولید کشت بافت پاجوش موز در جنوب سیستان و بلوچستان به‌منظور تأمین نهال موردنیاز باغ‌های منطقه در حال انجام است.

 

 انتهای پیام/

منبع : irna.ir

نظرات شما