خبرگزاری مردمی سیستان و بلوچستان


کد: 14920
۱۴۰۰/۱۲/۰۱ - ۲۰:۴۰
در گفتگو با اس.بی پرس مطرح شد:

مربیان ورزش استان برای رسیدن به درآمدزایی باید هفت‌خوان رستم را بگذرانند

مربیان ورزش استان برای رسیدن به درآمدزایی باید هفت‌خوان رستم را بگذرانند
مربی ورزش سیستان و بلوچستانی گفت: یک نفر زندگی‌اش را روی یک‌رشته‌ی ورزشی می‌گذارد و می‌خواهد از طریق آن به درآمدزایی برسد؛ اما در شرایط الآن فرد نه‌تنها به درآمدزایی نمی‌رسد بلکه با یک‌بار شرکت در یک دوره ورشکست هم می‌شود!

اس.بی پرس ـ فاطمه زینلی: این روزها همان‌طور که همه از وضعیت سخت اقتصادی آگاه هستیم و می‌دانیم برای یک مربی تنها راه رسیدن به یک منبع درآمد، آموزش دادن است. حال چرا فردی که می‌خواهد مربی شود، باید هزینه‌های کلان برای یک دوره‌ی مربیگری بپردازد؟ چرا باید شهریه‌ی کلاس‌ها و سمینارهای به‌اصطلاح «پیش‌نیاز» را بپردازد که اصلاً به کار نمی‌آیند؟ درواقع در این کارگاه‌ها مطالبی گفته می‌شود که باید در کلاس اصلی گفته شود. حال این چند بخش کردن یک دوره مربیگری و اتخاذ هزینه از هر یک بخش آن به نفع و به ضرر کیست؟

یکی از مربیان ورزش استان در گفتگو با خبرنگار اس.بی پرس دراین‌باره می‌گوید: مدیران ورزش استان اگر می‌دانستند چه تعداد مربی در سطح شهر، به‌صورت رایگان و جهادی کار می‌کنند تا ورزش دوستی را ترویج دهند، هیچ‌گاه چنین هزینه‌هایی را برای شرکت در دوره‌های دریافت مدارک مربیگری اتخاذ نمی‌کردند.

وی ادامه داد: شغل مربیگری به‌ظاهر شغل ساده‌ای است اما زمانی که فرد وارد این حرفه می‌شود، متوجه می‌شود با چه مسئولیت بزرگی روبرو است. فرد باید با پوست و گوشت و استخوان مربی باشد تا بفهمد چه می‌گویند، با دم و بازدم شاگردانش در طول تمرینات شروع می‌کند، عرق می‌ریزد، گلویش خشک می‌شود، فریادهایی از اعماق دل می‌کشد، استرس را درک می‌کند و ... . باید چهارچشمی مواظب باشد تا مبادا شخصی آسیب نبیند. مربی بودن یعنی تعهد بی‌قیدوشرط، یعنی استخوان‌لای‌زخم... .

این مربی سیستان و بلوچستانی افزود: چگونه می‌شود که یک مربی باوجود تمام سختی‌ها در این شرایط سخت اقتصادی، حاضر می‌شود جهادی خدمت کند؟ فقط می‌توان گفت با عشق این کار را انجام می‌دهند؛ اما ای‌کاش پشت‌میز‌نشینان قدر می‌دانستند. مگر تا زمانی که مربی نباشد، هیئت و اداره ورزش و فدراسیون و ... معنا پیدا می‌کند؟

وی که نخواست نامش فاش شود، افزود: با روی کار آمدن یک سری از مدیران ناکارآمد، مفهوم آموزش و مربیگری در این استان تغییر کرده است. درگذشته این‌گونه بود که فرد یک کلاس مربیگری ثبت‌نام می‌کرد، هزینه‌اش را می‌پرداخت و صفر تا صد آموزش‌ها را فرامی‌گرفت. حال اما در بهترین حالت یک مربی که درس تربیت‌بدنی خوانده، برای رسیدن به مدرک رشته‌ی تخصصی‌اش که خود از خیلی‌ها یک سر و گردن بالاتر است، باید هفت‌خوان رستم را بگذراند. انواع و اقسام سمینارها با نام پیش‌نیاز، با هزینه‌های سر به فلک کشیده برگزار می‌شود که در صورت نگذراندن‌شان، فرد حق ادامه شرکت را ندارد.

وی اظهار داشت: یک نفر زندگی‌اش را روی یک‌رشته‌ی ورزشی می‌گذارد و می‌خواهد از طریق آن به درآمدزایی برسد؛ اما در شرایط الآن فرد نه‌تنها به درآمدزایی نمی‌رسد بلکه با یک‌بار شرکت در یک دوره ورشکست هم می‌شود!

این مربی تصریح کرد: اگر از تعداد کلان مربی‌هایی که بدون مدرک و با میانجی‌گری مشغول به کار در باشگاه‌ها و مراکز ورزشی سطح استان به‌خصوص زاهدان هستند بگذریم، نمی‌توان از کم‌کار بودن ورزش استان در برگزاری دوره‌های مربیگری یک سری رشته‌های خاص گذشت. چرا باید استعدادهای ما برای دریافت یک مدرک کیلومترها طی کنند، وقتی مدیران می‌توانند حمایت‌های لازم را انجام دهند؟ آن چند دوره‌ای هم که برگزار می‌شود به حدی پرهزینه هستند که نیمی از افراد مستعد و لایق از شرکت در آن منصرف می‌شوند.

وی ادامه داد: خواهشمندم به مربیان جهادی توجه خاص شود. چرا وقتی مدیران بابت پا روی پا انداختنشان دریافتی‌های گزاف دارند و بودجه‌هایی که این وسط گم می‌شوند، یک عده مربی باید خاک بخورند و عرق بریزند تا سالی یک‌بار دلشان با دریافت یک کارت هدیه خوش شود؟

او در پایان خاطرنشان کرد: امید است این شرایط مسموم اصلاح شود و مدیران و مسئولان مربوطه توجه خاص به این موضوعات داشته باشند.

 

 انتهای پیام/

منبع : sbpress.ir

نظرات شما

capcha