خبرگزاری مردمی سیستان و بلوچستان

کد: 4574
۱۳۹۹/۰۵/۰۷ - ۲۲:۰۰
نامه یک فعال حوزه دام و کشاورزی به نماینده مجلس:

سراوان شاهراه واردات دام است؛ از ظرفیت آن برای اشتغال‌زایی حداکثری استفاده کنیم

سراوان شاهراه واردات دام است؛ از ظرفیت آن برای اشتغال‌زایی حداکثری استفاده کنیم
سراوان، شاهراه واردات دام به کشور است؛ اما ترانزیت صِرف دام از مرز، اشتغال محدودی ایجاد می‌کند، اگر گاوهای شیری از نژادهای باکیفیت وارد شود و بین روستائیان و واحدهای فراوان گاوداری توزیع شود، اشتغال بسیار زیادی را پیش روی ما می‌گذارد.

به گزارش اس.بی پرس، پس از انتشار اظهارات ملک فاضلی، نماینده مردم سراوان، سیب وسوران و مهرستان در مجلس شورای اسلامی، مهندس عباس نورزایی که سال‌ها در وزارت جهاد کشاورزی استان خدمت کرده است، نامه‌ای خطاب به این نماینده نگاشته که در بخشی از آن آمده است: یادتان باشد سیستان، بیش از پنج هزار سال قطب پرورش دام سنگین و قریب یک قرن شاهراه واردات دام از شبه‌قاره بوده است که با دیوارکشی مرز به روی مردم و دخالت قاچاقچیان بین‌المللی این فعالیت به نقاط مختلف مرزهای میر جاوه، خاش، سراوان، پیشین و چابهار انتقال یافت اما با مداومت دست‌اندرکاران این امر در سراوان، دوام یافته است.

 

متن این نامه به شرح زیر است:

 

استاد گران‌قدر و مرد بی حاشیه جناب آقای دکتر ملک فاضلی
رئیس محترم مجمع نمایندگان استان سیستان و بلوچستان در مجلس شورای اسلامی

 

درودتان باد. بی‌مقدمه سخن فنی‌ام را در کسوت اولین نیروی فنی و بنیان‌گذار کشتارگاه‌های صنعتی دام در استان و کارشناس کف میدان مسائل مختلف دام‌پروری، واردات دام، فرآوری گوشت و آلایشات کشتارگاهی و ارتباط آن با اشتغال آغاز می‌کنم.


اخیراً سخنانی را در ارتباط با واردات دام بیان داشته‌اید، حقیر نگاه چالشی‌تان را به این موضوع محوری ستوده، آن را اصلاح و تکمیل می‌کنم. آنجا که فرموده‌اید: «سراوان، شاهراه واردات دام به کشور است. این شهرستان می‌تواند مسیر خوبی برای ورود دام باشد و باید اقداماتی انجام شود که اشتغال‌زایی در این شهرستان و مبدأ صورت گیرد. باید کشتارگاهی با مکانیسم مناسب به وجود آید و موجب ایجاد اشتغال شود.»


ترانزیت صِرف دام از مرز، اشتغال محدودی ایجاد می‌کند. دام‌های وارداتی از نگاه کشتارگاهی دودسته‌اند: اولین دسته، گاوهای کشتاری که زمان محدودی قرنطینه و به‌سرعت به کشتارگاه انتقال می‌شود. در این صورت فقط معدود افراد واردکننده و سپس چند نفر کارگر شاغل در کشتارگاه و واحدهای بسته‌بندی از آن منتفع می‌شوند.


دوم: گوساله‌ی پرواری که از وزن حداقلی برخوردار است. مدت قرنطینه‌اش بیشتر است. باید بدواً به واحدهای پرواربندی گوساله در استان انتقال شود. در آنجا پروار، سپس کشتار و بسته‌بندی و به بازار هدایت شود. برای پروار نیز نیاز به علوفه است که باید زارعین استان آن را تأمین کنند. در این روش ملاحظه می‌شود، تعداد شاغلین و منتفعان به‌سرعت بیشتر می‌شود.


البته روش سومی نیز وجود دارد که گاوهای شیری از نژادهای باکیفیت وارد شود، بین روستائیان و واحدهای فراوان گاوداری که طی ۴۰ سال گذشته احداث‌شده‌اند، توزیع شود، هم شیر تولید شود و کارخانه‌های فراوری شیر فعال شود و هم با احتمال ۵۰ درصد زایش گوساله‌ی نر، ظرفیت تأمین گوساله‌ی پرواری برای پرواربندان مهیا شود و باز ملاحظه می‌شود که این روش نسبت به دو روش اشاره‌شده، اشتغال بسیار زیادی را پیش روی ما می‌گذارد.


برای این استدلال و توجیه این روش‌ها، صدها برگ مطلب خطاب به وکلای قبلی، مدیران استانی و ملی ذی مدخل دولتی و صاحب‌منصب در کمیسیونهای مجلس نوشته‌شده است و سوابق آن نیز موجود است، اما توجهی نشده و یا اگر شده، در اجرا به سمت و سوئی دیگر رفته است.


شما اینک سرخیل وکلای استان هستید و این جایگاه کمی نیست. اگر می‌خواهید اشتغال خوشه‌ای ایجاد کنید که این نگاه ازنظر منطق کارشناسی نیز درست است، باید به چند کلام جهت‌دهی اکتفا نفرمایید. به قول جوانهای امروزی باید تا ته خط بیایید و آن را اجرایی کنید.


یادتان باشد سیستان، بیش از پنج هزار سال قطب پرورش دام سنگین و قریب یک قرن شاهراه واردات دام از شبه‌قاره بوده است که با دیوارکشی مرز به روی مردم و دخالت قاچاقچیان بین‌المللی این فعالیت به نقاط مختلف مرزهای میر جاوه، خاش، سراوان، پیشین و چابهار انتقال یافت اما با مداومت دست‌اندرکاران این امر در سراوان، دوام یافته است.


یادآور می‌شوم بزرگ‌ترین کشتارگاه صنعتی دام در ناحیه‌ی شرق کشور نیز در سیستان مستقر است و قریب به ۱۲ کشتارگاه صنعتی دیگر نیز در نقاط مختلف استان وجود دارد.


به نظر شما چرا همه تعطیل هستند و یا زیر نقطه‌ی سربه‌سر فعالیت می‌کنند؟


اگر توفیق یار بود و شما را یاور یافتم، برای توضیح بیشتر آماده‌ام.

 


انتهای پیام/#
 

منبع : sbpress.ir

نظرات شما

capcha